Hier bent u: Verslagen > 2016. Verslagen van de ritten

2016. Verslagen van de meerdaagsen.

Hemelvaart rit, 5 t/m 9 mei 2016.
 
 
Met hemelvaart naar frankrijk

Voor nog geen € 200 kon je mee, 5 dagen in luxe hotels met roomservice en mooi weer wie wil dat nou niet ?!
Harrie, Debbie, AJ, Walter, Koos en Menke, Jan en Ina, Siedse, Herman en Chris hadden een kaartje bemachtigd.
Nou dat kan alleen maar bij de flintnrieders, van 5 tot 9 mei.
5 mei ‘s morgens 8 uur iedereen present bij de bank, er moesten nog een paar tanken maar dat kon niet, die stomme pomp deed  ’t niet in Borger.
Toch maar op pad Debbie redde het nog wel zei ze. De rest nam ook de gelegenheid te baat om op te toppen.
Zoals afgesproken werd er in Holland op de grote weg gereden om op te schieten, ook hebben we Altena nog wel even opgepikt die wilde ook mee, hoe meer zielen hoe meer vreugd, z’n meisje was er ook bij. Elk op een motor.
Voor dat we er erg in hadden zaten we in Nulde gezellig achter een bak leut, prachtig weer was het en de eerste voeringen werden al gedemonteerd.
De volgende stop werd een kroeg in Hoek net na de westerschelde tunnel, daar stond een tafel klaar en hebben we onze eerste lunch genoten. 
 
Zoals te verwachten trok Zuid-Nederland massaal naar de kust op deze eerste mooie dag, met AJ als ijsbreker voorop slalomden we door de drukte en hebben we zelfs even gepauzeerd omdat we voor lagen op het schema. Hoek ging pas om één uur los leerden we.
Na Hoek moest deel twee van de dag in de Garmin gestopt, daarmee moesten we het redden tot Duinkerreke; het zou België niet zijn als we Vlaanderen niet drie keer genomen hadden.
Tig omleidingen, maar AJ heeft ons toch eerst op een pleintje gekregen waar we iets kouds konden kopen, wat armoedige wereld daar, maar goed.
Na die pauze op weg naar Frankrijk, ik weet niet meer wat we op dat stuk allemaal gezien of gemist hebben ?; de bestemming was hotel Welcome en we waren blij dat dat ook bestond.
Harrie en Ina meldden ons aan en daarna doken we een spelonk in met stalen deur; van die ondergrondse garage was een deel van het hotel en van dat deel mochten we een stukje gebruiken.
Zijn we een tijdje zoet geweest met een plek zoeken, probeer maar eens een bmw op een kawasaki te krijgen, enfin, het lukte om de roldeur weer te sluiten en bleek er een toegang tot het hotel.
Daar logeerde een ploeg Hollandse monteurs die ons een herberg adviseerden even verderop, Mylord heette dat. Na ‘thuis’ eerst een kouwe klets genuttigd te hebben op naar Mylord, was niet op ons gerekend maar met wat changementen konden we toch naast elkaar, gezellig.
Twee van ons kozen boeuf tartaar, dat bleek een half pond rauwe gehakt! Dat is dus niet helemaal op gegaan, een restant is nog naar de keuken geweest om te braden maar was ook nog te rauw. Uiteindelijk is dat ‘steak Danhof’ gedoopt en met z’n geboortekaartje weer retour kombuis.
Terug in het hotel nog wat ‘na gezeten’, Chris blijkt het beste Frans te kunnen spreken van het hele gezelschap dat kwam goed van pas.
 
Vrijdag 6-5
8.00 ontbijt, deel 1 van dag 2 in de padvinders gestopt en om 09.00 op pad richting Dieppe, een leuke rit met geregeld een glimp van het kanaal. Leuke havenplaatsjes; alleen Calais was wat minder, de terminals met 5 mtr hoge hekken en het inmiddels geruimde ‘vluchtelingen kamp’; herinnert aan de beroerde situatie aldaar.   Ook veel politie die een stuk minder soepel zijn dan de onze.
In Calais aan de haven hielden we de eerste koffie-stop, hier zijn wat lichtbeelden van, waar ook gelegenheid voor het uitpellen van het overbodige motorgoed.
Daarna dus richting Dieppe met van lieverlee steeds meer Fransen op de weg die ook het eerste mooie weekend gingen vieren en dezelfde bestemming als wij leken te hebben. We ploegden door stadjes waar over de koppen gelopen kon worden, dus stapvoets met de zon op stand zes! Man man.
Nog nooit zoveel Fransen bij elkaar gezien, buiten de televisie dan hè.
Rond de middag slaat het ‘noodlot’ toe, we naderen vanaf een aflopende  B weg een voorrangsweg in de bocht hiervan, AJ is er al voorbij, vlak voor de kruising, met wat gravel, moet Chris in de remmen voor een naderende auto en gaat handen zwaaiend onderuit. Hadden we moeten filmen, maar goed, niks bloed of breuken ze komt geheel zelfstandig overend. Maar de schrik zit er wel in natuurlijk, ze had 40 jr geleden voor het laatst zoiets bij de hand gehad en had graag de vijftig vol gemaakt ?. Het voorval maar meteen aangegrepen voor een pauze, zie lichtbeelden.
Na de pauze is Chris weer dapper opgestegen, de motor had wat kunststofschade niks ernstigs, zij zal wel wat minder soepel gaan lopen.
Aan het eind van de dag nog wat oefeningen gedaan, in Le Report een steile weg omhoog waar we geregeld stil moesten staan omdat het boven in een voorrangskruising eindigde. In Dieppe-centre hetzelfde verhaal in de Franse spits; zijn we toch uiteindelijk bij het Ibis-logement aangekomen, BIER en een heerlijke douche.
Bij het inchecken wat gestoeid met de indeling van de kamers, AJ vond Siedse te hard snurken (dichterlijke vrijheid van de schrijver, het was eerder andersom) en wilde liever alleen slapen, die goeie sul ging daarmee akkoord en zo gingen we nacht twee in.

Zaterdag 7-5
Om 8 uur het bekende Ibis-ontbijt genuttigd en tuigen ons op voor de rit naar St Quentin.
Allereerst wordt er gezamenlijk getankt, dat is de laatste actie van AJ, na het tanken gaat hij samen met Walter eerder op huis aan om nog iets anders leuks te doen.
Ina is vanaf nu onze ‘kopman’, eerst maken we op verzoek van Chris nog een kleine detour in een buitenwijk van Dieppe om het huis te bezoeken waar zij 40 jr geleden als au pair heeft gewerkt. Aan de hand van oude foto’s is te zien dat ook daar de expansiedrift van de grote steden heeft toegeslagen. Het mooie lege land is veranderd in smalle kronkelige laantjes, vol gebouwd.
Eenmaal buiten de bebouwde kom wordt ’t leuk een mooi heuvelig landbouwgebied met veel lijnzaadvelden en leuke weggetjes en boerenbedrijven, we hebben de tijd om het allemaal goed te bekijken.
In St Quentin komen we veilig aan en stallen de fietsen tussen de mercedessen.
Na het opfrissen tijgen we naar het plein om de hoek voor een heerlijke verfrissing, daarna binnen aan de dis met oa heerlijke gerookte zalm .
Een mooie avond in T-shirts onder het wakend oog van een dooie koning Albert.

Zondag 8-5
Weer een prachtige dag, op naar Liège.
Het blijkt de Franse 5-mei te zijn, in alle dorpjes plechtigheden met een detachement van de pompiers en de burgemeester met sjerp, afhankelijk van de rijkdom van de gemeente de pompiers met mutse of glimmende helmen.
Door een toevallige koffiepauze, er was weer een Questie over de route, links-rechts- of gewoon rechtdoor, waren we getuige van zo’n plechtigheid. Aandoenlijk door de eenvoud en de kleine opkomst, maken we in Holland niet mee denk ik.
De tocht voert verder deels langs de Maas heel mooi en gezellig, ook nu zijn we weer niet alleen, veel andere motorrijders alleen of in groepen rijden ons voor de wielen.
In Vitens lunchen we, ik leer dat hier een crock  messieur (weet niet meer hoe je dat schrijft) (croque monsieur, red.) geen uitsmijter is, maar ik heb ‘m wel opgegeten.
Na weer een mc Donalds bereiken we ons bed in het centrum van Luik, op het plaatje in onze reisbeschrijving werd gesuggereerd dat het ergens in de bossen lag, nou, mooi niet dus. Maar aangekomen op de binnenplaats een oase van rust met zitjes.
De kamers zijn 4- persoons, ik had dus drie bedden om m’n kleren te drogen te hangen. Beddengoed lag op de gang en een handdoek moet je kopen/huren bij de receptie.
Na de schrobbeurt gaan we gezamenlijk naar een Italiaan, iedereen vindt iets van z’n gading en zo gaan we tonnetjerond naar ons kasteel terug. Op de binnenplaats is het nog goed toeven en Menke krijgt les van Siedse in het poole-biljarten. De receptionist werd voor Ier versleten maar blijkt een geboren en getogen Luikenaar die het verdomd om Hollands te spreken. Maar ik heb ‘m toch een paar keer tuk gehad.

Maandag 9-5
Van Luik naar huis.
Na de ‘primitieve’ slaperij was het ontbijt prima voormekaar met veel fruit etc. We hadden verschillende ervaringen met het douchen, de één moest harder op een knop drukken dan de ander (?) Maar we zijn uiteindelijk allemaal fris op de motor gestapt.
Eerst maar weer tanken, door een lastige positie moest Siedse z’n tanktas even kwijt op de pomp, doet ie anders nooit, enfin we zijn goed en wel op pad komt Harrie naast ‘m rijden of ie nog belang bij een tanktas had ?. Oponthoud natuurlijk, tien minuten later staat ie weer stil keert tas binnenste buiten, portefeuille is zoek. Zit gewoon in z’n binnenzak, ouwe zak.
De rit weer leuk door de maasvallei door Thorn en meer leuke plekjes, ergens boven Roermond na een paar keer ons neus gestoten te hebben bij gesloten restaurantjes toch weer een Mc Donald en een broodjesbakker. Dat was dan onze laatste gezamenlijke schaft, we spreken af om bij Arnhem in de buurt nog een keer te stoppen om afscheid van elkaar te nemen. Dit laatste stuk rijden we alsnog een keer in een flinke file, een vrachtwagen met een klapband was door de vangrail geschoten.
Deze keer bleven we netjes wachten, in de hitte, de temperatuur van zo’n stomme bmw loopt dan steeds verder op, te veel voor een machinisten hart, weg is siedse weer maar nu vooruit.
Na een tijdje is de club weer compleet en tuffen we naar de afgesproken parkeerplek.
Daar lekker even afgekoeld in het groene gras met een drankje en een zout balletje.
Op weg naar het noorden haken Herman en Chris als eerste af, bij Zwolle schieten Jan en Ina er van door samen met Koos en Menke. Harrie Debbie en Siedse houden zich angstvallig aan de 80 km/uur (we mochten daar toch echt 100 km/uur, red.) en tuffen verder richting Heerenveen-Groningen, bij Boerakker schiet siedse stuurboord uit en is iedereen bijna thuis.
AJ  Harrie  Ina ------- namens de rest van de meute bedankt voor jullie service, eeuwige roem valt jullie ten deel !!!!!!!!!!!!!!
 
2016. Noorwegen rit.


Na een gedegen voorbereiding van AJ en Ina, en een lekker koppie koffie bij Hunsow Motoren ging de groep op pad richting Noorwegen. De groep: Albert Jan, Henni, Jan, Ina, Koos, Menke, Piet en een dag later voegden Herman en Chris ook bij. Heel jammer dat Johan door een schouderblessure niet mee ging, ik heb vaak aan je gedacht tijdens de rit en in al die mooie bochten die we instuurden. Gelukkig gaat het alweer een stuk beter met je.

Dag 1 zijn we binnen door richting Denemarken gereden. Vlak voor de grens hebben we in hotel Hoffnung in Heide overnacht. Na een goed ontbijt ging de reis verder naar Hirtshals, waar vlakbij de ferry een hotel op ons stond te wachten Strandlyst. De volgende ochtend was het opstappen en richting boot. Waar we even moesten wachten en die tijd werd gedood door met wat andere collega motorrrijders te kletsen, sommigen gingen naar de Noordkaap, andere hadden net als ons ook andere plannen. De motoren werden aan boord gereden en helemaal in het vooronder mochten we de motoren vastzetten met sjorbanden, zie de foto’s in het foto-album. We hadden de snelle boot richting Kristiansand en dat was ook te merken, normaal doe je er ongeveer 4 uur over, deze boot maar 2,5 en dat was met wind tegen.

Vanaf de boot zijn we nog een stukje Noorwegen in gereden. Meteen een heel ander landschap dan Denemarken en voor schrijver van dit stuk een soort van thuiskomen.

In Vagslidtun was onze eerste overnachting in Noorwegen en de wegen worden al mooi smaller en steeds bochtiger, we zien sneeuw, schapen, bergen, koeien, hoogvlaktes, hemelse rotondes (rotonde in een berg met blauwe verlichting) en af en toe even wachten omdat er een stuk bergwand bewerkt wordt met dynamiet.

Ondertussen komen we bij overnachting nummer 4 in Boyum op de camping, daar slapen we in een huis met 10 slaapkamers waarin je je kont niet kon keren, maar wel heel gezellig met een gezamenlijke keuken en de camping eigenaar heeft heerlijke pizza’s staan te bakken.

Vanuit daar zijn we richting Geiranger gereden, tunnels, watervallen, tunnels, bergpas, Dalsnibba, geweldige haarspeldbochten en de wolken onder handbereik. In Geiranger hadden we beschikking over 3 huisjes en ’s morgen en ’s middags aten we gezamenlijk bij 1 huisje.

Vanuit Geiranger hebben we 2 rondritten gedaan, naar de Trollstigen, harstikke mooi, alleen boven bij het uitzichtspunt was het regenachtig en bewolkt dus jammer genoeg niet veel kunnen zien, we zijn doorgereden en 25 km verderop scheen de zon weer.

De volgende dag zijn we naar Alesund gereden, eerst de veerboot naar Hellesylt, wat ook gelijk een soort van rondvaartboot functie heeft, met bandjes in gesproken in het Engels, Duits, Frans, Spaans, Chinees. Maar wel weer prachtig om te zien wat er in en om een fjord speelt.

De dag daarna was het weer de spullen bij elkaar pakken en op naar de volgende overnachting in Flam, maar wel over de bergpas, waar we het gevoel kregen dat de winter nog niet voorbij was, heel veel sneeuw, bevroren meren, weinig tunnels.

In Flam overnachtten we in een oude autenthieke boerderij, inclusief krakende vloeren. Maar wel mooi dicht bij het stadje, waar we ’s avonds nog even naar toe zijn gewandeld. Maar niet voordat verkenner AJ, vastgesteld had dat het maximaal 1500 meter lopen was.

 

Vanuit daar zijn we de volgende morgen richting Honefoss gereden alweer voor de laatste overnachting op land. Onderweg kleine weggetjes, maar het landschap wordt hier al weer wat liever, maar zeker niet minder mooi. Prachtige vergezichten. Vanuit daar zijn we naar Oslo gereden waar de boot ons naar Kiel bracht, aan boord overnachten, lekker gegeten, het werd nog even spannend met een helicopterlanding, er moest iemand naar het ziekenhuis, gelukkig niet van onze groep, maar dat is wat je je later realiseert en niet op dat moment.

Het was vrij rustig vaarwater en de meesten hebben goed geslapen. De volgende morgen rolden we om 10.00 met de motoren weer op het vaste land en ging de reis huiswaarts. Voordat we het goed en wel beseften was daar al het moment aangebroken om afscheid van elkaar te nemen. De vakantie zat er al weer op. De dagen zijn voorbij gevlogen!

We hadden een leuke groep, geen pech, geen ongevallen/ongelukjes, terwijl de reis best zwaar was, maar wel goed te doen. De communicatie onderling was top. We zijn voor altijd verlost (voor wie er last van had) van tunnelvrees, veerbootangst. De wegen waren goed en voerden ons over hoogvlaktes, dalen, berpassen, watervallen, schitterende vergezichten en panorama s.



 
 
 
 


MTC de Flint'n Rieders
info@flintnrieders.nl
KvK 40049019
IBAN NL73 RABO 0309 2395 91
Inloggen
Toegangsnaam

Wachtwoord
Aanmelden
Wachtwoord opvragen
Privacy Statement
Disclaimer

© 2011 Plan Plan Internet BV