Hier bent u: Verslagen > 2018 Brexitrit Schotland

2018 Brexitrit, 11 t/m 20 juli

Brexit rit, Schotland in 10 dagen 2018.

Deelnemers: Albert Jan, Piet, Herman, Chris, Jan en Ina.

Met een klein groepje van 6 mensen/motoren ging de 10 daagse reis dit jaar naar Schotland, de begeleiding lag in handen van Albert Jan Kort en Ina Dekens-Pieters, de route is uitgezet door Albert Jan Kort en Harrie van Dijk. De route stak prima in elkaar, de route stopte telkens nauwkeurig bij het overnachtigingsadres. Geen omleidingen, de routes klopten 100%. De avonturen tijdens de routes volgen hieronder. Maar allereerst een dikke pluim voor de uitzetters en begeleiding!

Dag 1. Borger-IJmuiden-NewCastle.

We vertrokken vanaf Hunsow motoren in Borger, er waren ook uitzwaaiers, persoonlijk vind ik dat altijd klasse! Gerard dankjewel voor je gastvrijheid en de altijd lekkere koffie.

Met AJ voorop vertrokken we rond 11.00 uur. De route voor deze dag was op zich niet zo spannend, maar wel ontspannend. We maakten een tussenstop bij Checkpoint Charlie midden op de dijk van Lelystad naar Enkhuizen. Daarna in een lekker tempo doorgereden naar de IJmuiden waar de ferry al op ons lag te wachten. Het inchecken duurde aan de lange kant, we werden grondig gecheckt, maar iedereen werd toegelaten :)
Aan boord zochten we onze hutten en daarna vrij vlot na verlaten van de haven lekker gegeten in de Explorers kitchen, zeer uitgebreid buffet en voor iedereen een ruime keuze. Daarna nog buiten op het sundeck gezeten, beschut tegen de wind.

Dag 2. NewCastle-Edinburgh.

De volgende ochtend op tijd ontbijt, wederom zeer uitgebreid buffet. Na het ontbijt terug naar de hut om de motorkleding aan te doen en zo langzamerhand naar het autodek, waar onze motoren stonden te trappelen voor een ritje naar Edinburgh. De rit was in kilometers niet zo lang, een mooie rit om te wennen aan het links rijden en de vriendelijkheid van de Engelsen/Schotten. Het links rijden valt best mee, de rotondes net andersom nemen ook, wel is het eventjes wennen dat het verkeer net van de andere kant komt, maar na 3 of 4 rotondes heb je de kneep wel te pakken. Het meest verrassend is dat wanneer je een bocht naar rechts instuurt en je komt een bus of een vrachtwagen tegen, dit was in het begin af en toe schrikken om dat je er zo niet aan gewend bent, je denkt dan menigmaal, sjonge, ga eens aan de kant, wat moet je daar. De route stuurde ons naar Edinburgh via een mooi groen stukje groen, het Holyrood Park. Het hotel staat midden in Edinburgh, het was eventjes zoeken naar de ingang en een parkeerplaats voor de motoren. Het ontvangst was een dikke prima en we hebben ook in hetzelfde hotel gegeten, ze hadden die dag een all you can eat buffet. Hoe moeilijk wil je het jezelf maken :) Na het diner was er een groepje dat nog even naar het kasteel wilde wandelen, maar ze kwamen aan de achterkant uit en konden niet echt een toegang vinden. Of het was net even te veel voor een avondwandeling. Zelf heb ik vlak in de buurt van het hotel wat rondgesnuffeld, vanaf de brug prachtige foto’s kunnen maken, alle foto’s zijn in het foto album 2018 Schotland te vinden. Vlakbij het hotel was ook nog Scottish National Gallery of modern Art, Modern Two. De Gallery was gesloten, maar via een ijzeren hek dat niet op slot zat, kon ik het park in en daar was ook veel kunstwerk te zien. Daarna zag ik ook nog een weggetje naar de rivier (water of Leith), maar toen wel het al wat schemerig en er werd gewaarschuwd voor een slecht en glibberig pad.

 

Dag 3. Edinburg-Fort Augustus.

Wederom een goed vullend ontbijt, en op naar Loch Ness. Onderweg weer prachtige natuur, al wat meer hoogteverschil dan in de vorige rit. Al snel in de route hebben we een uitstap naar de Falkirk Wheel, fantastisch om te zien hoe via een groot soort van reuzenrad de boten van het ene kanaal naar het andere kanaal worden gelift of gedaald en dan weer via een andere kanaal verder kunnen.

Het filmpje daarvan staat op onze facebookpagina. Vanaf Falkirk gingen we weer door richting Fort Augustus, allerlei bekende plaatsnamen, Stirling, Newton, Dundee, Perth en ga zo maar door. Landschappen die je doen denken aan Tolkien, Harry Potter en een mix van Teletubbies ;)
Heel prettig rijden. In Fort Augustus hebben we als overnachting een Break & Breakfast, we moesten even orienteren op het eind van de rit, maar bleken zo goed als tegenover het adres te staan. Vanaf daar zijn we ’s avonds naar het dorp gelopen, hier en daar een konijn ontwijken en een grappig bord met pas op voor Elderly People. Heerlijk gegeten. Vooral lam is geliefd onder de aanwezige Flintnrieders, maar uiteraard een ruime keuze in het menu. Daarna weer terug naar het overnachtingsadres Corrie Liath Bed and Breakfast. Nog even op het terras gezeten, er was zelfs een heuse bbq hut en de eigenaars houden veel van vogels, onze spotters hebben diverse soorten gezien. Helaas sneuvelde er wel een stoel, volgens de eigenaar lag dit meer aan de stoel dan aan degene die er op zat. Een hele geruststelling, we kregen lichtelijke Valkenburg herinneringen, dat verhaal werd dan ook smakelijk aan de eigenaar verteld.

 

Dag 4. Fort Augustus – Wick.

De volgende ochtend werden we getrakteerd op een goed ontbijt door een overenthousiaste eigenaar, het werd duidelijk dat hij de chef-keuken is. Na het ontbijt werd het tijd om de koffers te pakken en de koers ging richting Wick. Wisseling van de wacht, AJ ging nu achteraan en Ina werd voorrijder.  Via het Loch Ness omhoog richting Invernes en vanaf daar via de oostkust omhoog naar Wick, het was de bedoeling om eerst door te rijden naar John o Groats, maar het weer was eventjes spelbreker, vlak voor Wick trok de lucht helemaal dicht en heeft het tot in de avond flink geregend. Dusdanig dat we vanaf de Bed and Breakfast Bay View met de taxi het dorp in zijn gegaan voor de warme maaltijd. De terugweg was het droog en zijn we gaan lopen. Ons onderkomen voor de nacht was weer prima geregeld, we weten nog steeds niet de leeftijd van de eigenares, maar we denken dat ze rond de 80 jaar is. En wat ook zeker is, dat ze die dag de was niet droog heeft gekregen.

 

Dag 5. Wick-Dundonnel.

Na het ontbijt, de spullen weer ingepakt, communicatie en navigatie aangesloten, het antennesnoer keurig netjes aangekoppeld. Joehoe Dundonnel here we come! De route ging langs noordkustroute, NorthCoast 500, hele spannende smalle weggetjes, geschikt voor 1 auto breed, elkaar passeren kon via uitwijkhavens, die gelukkig goed aangegeven werden en al van ver te zien en meestal zo gelegen dat het net in een bocht of onoverzichtelijk punt was. Wel een aantal keren gedacht, ik hoop maar dat er nu niet een tegenligger aankomt. Maar het liep allemaal gesmeerd, de maximum snelheid was 97 km oftewel 70 mile. Dat heb ik maar niet geprobeerd op die weggetjes. De weg werd ook aangegeven als single track road. Met verzoekborden dat je achterliggers mag laten passeren. Loslopende schapen en koeien ontbreken ook niet en de veeroosters waar je overheen (kedengdengdeng) reed. Maar wat een prachtig gebied, hoogvlaktes, vergezichten, mooie stranden, veel wild en veel vogels. Heel afwisselend in ieder geval. Het Dundonnell hotel ligt direct aan de route, een geweldig onderkomen, erg keeping up appereances met name de lounge. Maar wederom een goed verzorgd onderkomen, leuke kamers, goed eten, goed ontbijt.

 

 

Dag 6. Dundonnell-Plockton.

Een inspannende dag via de Applecross, koffie stop bij de Applecross Inn. Steile smalle wegen, en 2 heuse haarspeldbochten(hairpincurves), goed te doen, maar door het linksrijden was het even wennen met het aansnijden van de bochten, en de schotten zijn zo beleefd dat ze op je wachten, wat een prachtig volk! Gewoon doorrollen en de bochten zijn alweer verleden tijd. Dubbel genieten op zulke stuurweggetjes. Ik hoop dat de filmpjes goed gelukt zijn. Deze kan ik helaas niet op onze website plaatsen, maar voor de liefhebbers … ons adres is bekend. In Plockton gingen we door tot in the middle of nowhere en daar was ons bed and breakfast Parth Galen. Ook hier weer een warm gastvrij onthaal, echter om iets te drinken en eten moest je in het dorp zijn. AJ en Jan zijn eerst op verkenning gegaan, wat te drinken ingeslagen en een tafel gereserveerd bij de Plockton Inn, enkel was dit in kilometers zover dat het voor ons niet te lopen viel, maar geen probleem, de eigenaar van de Inn heeft ons gehaald en gebracht verdeeld in 2 auto’s. Ik had ook wel het idee dat ik hier zonder navigatie verdwaald kon raken. Maar al met al een mooi avontuur en een onverwachte ervaring. Het was met name een seafood restaurant, ik weet niet meer wat de anderen aten, maar ik had gekozen voor een Skate Wing, nog nooit gehad. Er was een handige vertaalkaart in allerlei talen voor de schotse vissen, het een Skate bleek een Vleet te zijn, wat me nog niets zei, maar door verdere uitleg kwam ik uit op een rog, en daarvan dan de wing, en het was me een portie lekker!!!! Na het eten even uitbuiken onder genot van een koffie en we mochten zelf aangeven wanneer we weer terug wilden naar de B&B. Wat een service, ze wilden geen cent extra. Later nog even gezellig gezeten in de huiskamer van de B&B, nog even nagenieten van de hele dag en daarna het nest in.

 

Dag 7. Plockton-Kilmartin.

Het is maar goed dat ik niet elke dag een schots ontbijt krijg, die zijn zo goed, dat je verder de hele dag weinig tot niets hoeft te eten. De dag brengt ons vandaag naar Kilmartin, via Fort William zijn we nog even richting Glenfinnan gereden, de bedoeling was de bekende spoorbrug van de Harry Potter films te zien, maar het was door (hoe kan het ook anders) dermate druk en lastig te vinden waar die spoorbrug nu exact was, dat we weer de route opgepakt hebben en verder zijn gereden. De reis verder ging van een leien dakje, die overigens veel te zien zijn in Schotland. Ontspannen rijden, wel attent blijven natuurlijk. De route liep voornamelijk langs de westkust en we hadden daardoor weer prachtig uitzicht op de zee en eilanden voor de kust. De overnachting was in het Kilmartin Hotel, a very old fashioned Hotel zoals de barlady zei, maar zeker een aanrader. Een mooi terrasje aan de achterzijde en binnen deed het aan als een bruin cafe, gezellig en we voelden ons zeer welkom. Na het eten zijn we nog even buiten gaan zitten en wandelen. Vlakbij het hotel waren de Kilmartin Stones en een oud kerkje en bijbehorend oud kerkhof. In een voormalig mausoleum op de begraafplaats rond de kerk bevinden zich meer dan twee dozijn grafstenen uit het West Highland gebied. Ze zijn chronologisch geplaatst en dateren van circa 1300 tot 1712. De meeste stenen worden geacht het werk te zijn van steenbewerkers afkomstig van Loch Awe. De vroegere stenen (tot de vroege veertiende eeuw) waren het werk van Ierse steenbewerkers gevestigd op Iona. De grafstenen tonen al dan niet bewapende mannen met motieven als zwaarden, groteske dieren en scharen. Het kerkje zelf was gesloten, maar ook op de begraafplaats zelf waren hele oude grafstenen te bewonderen. De boog voor de ingang van de kerk was ook heel bijzonder met betrekking tot de eerste wereldoorlog, de bovenste steen bevatte de tekst: they died that we might live. Ook hiervan zijn weer foto’s te vinden in het foto album.

 

Dag 8. Kilmartin-New Galloway.

Deze dag ook weer een start met een stevig ontbijt, de route was alweer ingeladen in de diverse navigatiesystemen. Wederom een prachtige route, deels langs inhammen van de zee, via Glasgow door naar New Galloway, waar we wederom een bed and breakfast hadden geboekt. De Cruachan House, dit onderkomen was alles in de overtreffende trap. Een ontzettend enthousiaste landlady, prachtige grote kamers, grote badkamers, zo luxe heb ik het thuis niet in ieder geval. De kawasaki boys gingen weer op verkenning voor de avondmaaltijd en wat boodschappen. Ondertussen hadden de anderen de tijd om de tuin te verkennen, prachtig allemaal. We hebben gegeten bij het Ken Bridge Hotel, deze lag op 1100 meter afstand, een goed te overbruggen afstand. We hebben nog wel even aan Henni (van het Hof) gedacht die deze reis niet meeging vanwege deelname het de wandelvierdaagse Nijmegen. Voor haar was het natuurlijk maar een peulenschilletje geweest. Het eten was het meer dan waard.

Dag 9. New Galloway-Newcastle

Een rustige dag, over brede wegen naar Newcastle, met even een tussenstop in Gretna Green, voor de trouwlustigen, ze hebben zich nog wel even onttrokken aan de groep, maar als ze toch de grote stap hebben genomen, dan hebben we het niet gemerkt :P
Een aardig stadje, met aardige inwoners. Vanaf daar weer door richting Newcastle, ongeveer 30 km voor de haven nog even getankt, en vanaf daar heeft AJ de kop weer overgenomen. We waren mooi op tijd voor de boot, konden vrij vlot doorrijden. We hadden een andere boot dan de heenweg, maar wel vergelijkbaar. De hutten waren iets groter. Het diner en ontbijt buffet was weer goed, volop keuze en genoeg voor iedereen. ’s Avond nog even op het dek gezeten, maar het werd al snel te koud, daarom nog even binnen gezeten. Daarna op tijd naar bed voor de laatste dag.

Dag 10. IJmuiden-Vries.

Gezien de positie van onze motoren hadden we al verwacht als een van de laatsten van het schip te rollen, maar het ging alsnog allemaal heel vlot. Na de douane vonden we elkaar weer terug, niet alle motoren stonden op het zelfde dek namelijk. Vanaf IJmuiden zijn we ineens doorgereden naar t Harde voor de koffie/lunch stop. Daar hebben we afscheid genomen van Herman en Chris, een logisch moment gezien hun woonplaats en zijn we met zijn vieren doorgereden naar Vries. Daar hebben we nog samen op het terras gezeten onder het genot van een (fris)drankje. Het zit er weer op, de 10 daagse.

Overall, we hebben 1 dag een beetje regen gehad tegen het einde van de rit, en verder alleen maar goed weer, mooi motor weer, geen brokken, geen stunten, iedereen weer veilig thuis. Harrie en AJ, bedankt voor het uitzetten van deze ontzettende mooie rit van ongeveer 2600 km.

 

Excuses voor de foto’s die op zijn kant liggen(op de website), ik kan dat helaas niet anders krijgen

Ina Dekens-Pieters

 

 

 


MTC de Flint'n Rieders
info@flintnrieders.nl
KvK 40049019
IBAN NL73 RABO 0309 2395 91
Inloggen
Toegangsnaam

Wachtwoord
Aanmelden
Wachtwoord opvragen
Privacy Statement
Disclaimer

© 2011 Plan Plan Internet BV