Je bedenkt het niet 3 lekke banden in 1 weekend……..

Dag 1
We verzamelden bij Hunsow motoren in Borger, genoten van een bakkie koffie en vertrokken iets na achten naar de koffiestop in Enschede .Piet en Astrid hadden direct al pech bij het rijden uit Zuidlaren, bleek dat een band van de motor lek was er zat een schroef in, ze besloten om met de auto te komen. Alfons haakte onderweg aan bij de groep. Regen, hagel, zon van alles onderweg kwam er langs deze dag op weg naar Lutz en het was echt heel koud. Net als volige keer lunchten we bij Fair1Heim aan de Ruhr, we haddenb allemaal van te voren opgegeven wat we wilden eten en dat stond keurig voor ons klaar. Op dat moment misten we Wil, zijn Pizza was klaar en de uitbater riep Pizza Salami “WIL”…… Toen we vertrokken was er onweer en regen, maar gelukkig hield dat weer snel weer op.  Na vele stoplichten in het Ruhrgebied kwam er een verzoek uit de groep om het laatste stuk – 122 km een snelle route te kiezen. Dat ging voortvarend, was wel even spannend tijdens een heftige hagel bui. Peter had last van zijn arm dus besloten we een vroege tankstop te houden, Mario kreeg kramp en we moesten even stoppen voor hem en toen…….dit kan je niet verzinnen, twee lekke banden in de groep, op weg naar Lutz op de AutobahnMarcel Steenstra (achterband) en Alfons (voorband) afgesleept en naar Koblenz gebracht. Piet en Astrid nemen de mannen morgen mee in de auto. De dag van de lekke banden…..

Dag 2

Om 0900 uur vertrokken we zonder Piet Astrid, Alfons en Marcel S – de pechvogels – Peter meldde zich af, had last van zijn arm. Het was erg koud maar droog en we reden een prachtige route naar Cochem , waar we wat moeite hadden Cafe Zoe te vinden, uiteindelijk kwam de uitbater ons ophalen door naar de weg te lopen en ik dacht stap maar achterop dan gaat het zeker goed, hij begeleidde ons naar een parkeerplaats. We lieten ons de koffie en gebak heerlijk smaken. Op naar Boppard, tja dat was weer een uitdaging, Walter reed verkeerd , de groep moest draaien, vals plat…. en AJ viel om, toen wilde zijn motor niet meer starten. Bleef maar vragen om een code, AJ wist uiteindelijk de code te breken en voerde een geheime code in 00000 geheim dus we vertellen niet de volgorde….

Gelukkig konden we toen weer verder en genoten van het uitzicht op Gideons Eck en de zeer beperkte lunch. Nog 59 km naar het hotel, een drankje heerlijke pasta met een muffin als toetje het kan niet op. Morgen naar Trier

Dag 3

Het is bewolkt maar droog, vandaag staat Trier op het programma, op verzoek van de groep de route aangepast zodat we ongeveer 200 km rijden ipv de geplande 270. Vertrek 09:00 uur maar eerst tanken, daarna Garmin route laten maken naar Trier. Wat een slecht wegdek …, 3 van onze reisgenoten  besloten zelf een route te gaan rijden, wij vertrokken om 09:00 uur en na het tanken reden we een fantastische route.  Onderweg heerlijke koffie tuurlijk met gebak en daarna een welverdiende lunch in TRIER. Daar werden we verrast dat de beide pechvogels (Alfons en Marcel)  zich bij de groep voegden, de lekke banden waren gerepareerd, speciale dank aan Piet en Astrid voor hun ondersteuning, ook Piet en Astrid sloten aan voor de lunch.

De avond die volgde kon niet stuk, een heerlijke BBQ, we konden ons tegoed doen aan heel veel vlees en nog veel meer en uiteraard een heerlijk ijsje als nagerecht , de Flint’nRieders kan je niet blijer maken, het was nog lang gezellig. Morgen alweer naar huis….

Dag 4

Het is bewolkt maar gelukkig weer droog, alweer de laatste dag van deze prachtige reis, wat is het hier mooi motorrijden. We genieten van een goed ontbijt en vertrekken richting huis. Vandaag gaat Mario op kop rijden , Walter die drie dagen voor gereden heeft zal de laatste man zijn vandaag. We zijn heel tevreden met de nieuwe portofoons, ze doen het perfect en zijn een enorme hulp in de begeleiding. We besloten Autobahn te gaan rijden om een behoorlijke afstand in korte tijd af te leggen, na 120 km een een tank/ koffiestop en weer 100 km verder een tank/ lunchstop. We besloten de autobahn te verlaten en over toeristsiche wegen verder te gaan, maar de eerste deelnemers haakten al af en gingen hun eigen weg volgen, dit voorbeeld was eigenlijk het beeld van de rest van de dag, telkens haakten mensen af, met als gevolg dat alleen Marcel en ik samen in Borger aankwamen waar we met 17 personen  vertrokken waren. Eigenlijk helemaal niet leuk, dat je op deze wijze een fantastisch weekend afsluit, maar dat is tegenwoordig het beeld, de laatste dag roept thuis……

Rest mij om te zeggen dat het een super weekend was, mazzel met het weer (behalve de donderdag maar achteraf viel dat ook wel mee) Langs deze weg Mario en Bertus bedankt voor de begeleiding, Helen en Eddy dank weer voor de goede zorgen. Ik vond het een voorrecht dit te mogen organiseren en begeleiden, op naar de volgende

Walter

Via deze link zijn een aantal foto’s te bekijken