Harz 2026

Dag 1 – Vertrek 08:00: omleiding, zon en improvisatie

Om 08:00 uur vertrokken we voor de eerste dag van de rit. Helaas moest Peter zich op het laatste moment afmelden, waardoor we met een iets kleinere groep op pad gingen.

De eerste etappe van zo’n 100 km verliep soepel tot aan de Aral bij Reine, waar we even konden tanken en genieten van koffie. Daarna volgde nog eens 100 km, met een smakelijke lunch bij een Duitse Bäckerei — precies wat je nodig hebt onderweg.

Na opnieuw 100 km werd er weer gestopt voor tanken en een ijsje. De sfeer zat er goed in, ondanks de kilometers.

In de laatste 80 km werd het nog even spannend: op zo’n 30 km voor het hotel bleek bij een stuwmeer de brug verdwenen, waardoor we niet verder konden. Gelukkig bood Richard direct aan om voorop te rijden met Google Maps. Pogingen om hem meteen in te lijven bij de toercommissie zijn tot op heden nog niet gelukt, maar de hoop blijft bestaan.

Uiteindelijk werd het hotel alsnog bereikt — met wat omwegen, maar vooral met veel gezelligheid en een mooi verhaal erbij.

Dag 2 – Richting het noorden: vrijheid, bakkerijen en buffetverrassingen

Vijf motorrijders besloten vandaag hun eigen weg te gaan. Helemaal prima — vrijheid blijheid is precies hoe deze groep bedoeld is. De rest vertrok onder aanvoering van Mario richting het noorden.

Het weer was redelijk goed, en al na 50 km kwamen we “toevallig” een Duitse Bäckerei tegen. Hoeveel geluk kun je hebben? Er was vooraf niets gepland, maar koffie met iets lekkers kwam precies op het juiste moment.

Na nog eens 65 km opnieuw raak: weer een Bäckerei, dit keer perfect voor de lunch. Zo wordt een dag en de maag vanzelf goed gevuld.

Rond 15:30 waren we terug in het hotel, waar direct de sauna werd besproken en door enkelen ook enthousiast gebruikt — samen met Nico en Marcel S werden er meerdere rondjes gedaan.

Daarna was het tijd voor de borrel, met de nodige “borrelpraat”. Klassiek voorbeeld:
“Zie je Marcel S, dan komt er een motor met Marcel erop. Zie je Henk, dan moet je goed kijken… o ja, er zit inderdaad een motor onder hem — zo eentje met make-up spiegeltjes.”

Om 19:00 schoof iedereen aan voor een verrassend uitgebreid buffet. Zo uitgebreid dat je eigenlijk niet wist waar je moest beginnen — pure verwennerij en nog lang onderwerp van gesprek.
Een dag met vrijheid, humor, sauna en vooral heel veel goed eten.

Dag 3 – Regen, sleutelen en een ongekend buffet

Dag drie stond vooral in het teken van regen. De groep die niet met de begeleiding meer reed, had er de hele dag stevig weer bij en was dan ook al vroeg terug in het hotel.

De begeleide groep reed de route oostwaarts en had iets meer geluk: wel buien, maar steeds weer droge stukken ertussen. Al met al viel het mee, al waren er ook wat afsluitingen en een klein stukje off-road dat de route wat avontuurlijker maakte.

Voor de lunch dit keer geen Bäckerei, maar een stop bij de Hexentanzplatz — een bijzondere plek met een mooie sfeer.

Bij terugkomst in het hotel werd er meteen druk gesleuteld aan Marcel’s Kawasaki, die duidelijk niet zo goed tegen vocht kon. Met wat klopwerk en een föhn werd de motor uiteindelijk in de avond weer tot leven gewekt — teamwork op z’n best.

’s Avonds stond er een barbecue op het programma, maar eigenlijk werd het opnieuw een feest van het uitgebreide buffet. Ongelooflijk wat er allemaal op tafel stond: het leek wel alsof het niet op kon. Echt een hotel om niet snel te vergeten.

Een dag met regen, techniek, humor en vooral heel veel goed eten en gezelligheid.

Dag 4 – Naar het zuiden: bochten, museum en afscheid

Vandaag namen we afscheid van Wil en Henk, die besloten om eerder huiswaarts te keren. Zoals elke dag vertrokken we om 09:00 uur, dit keer voor een zuidelijke rondrit van zo’n 155 km.

Het werd voor velen de mooiste rit van de drie: heerlijke bochtige wegen, afwisselende landschappen en prachtig stuurwerk. Echt genieten.

De koffiestop was bijzonder: in een museum mochten we plaatsnemen in een oud treinrijtuig, waar we genoten van een heerlijke kop koffie in een unieke setting.

Rond het middaguur vonden we een fijne plek voor een “Strammer Max” — precies goed na een paar mooie uren op de motor.

Daarna reden we voldaan terug naar het hotel, met opnieuw een dag vol mooie herinneringen, goed gezelschap en prachtige wegen in de benen.

Dag 5 – Terug naar Borger: genieten tot de laatste kilometer

Om 09:00 uur vertrok de hele groep voor de laatste etappe richting Borger. De route van dag 5 was ongeveer 50 km korter dan dag 1, maar zeker niet minder mooi: volledig binnendoor, zonder snelweg, en met volop afwisseling. Het tempo lag goed en de sfeer zat er tot het einde in.

Na zo’n 105 km maakten we een stop bij een Bäckerei, waar we ons tegoed deden aan een lekker taartje met koffie. Daarna volgde nog ruim 100 km tot Bad Essen, waar we letterlijk konden gaan “Essen”: een vooraf gereserveerde lunch stond klaar, zodat we direct konden aanschuiven.

Er resteerde nog zo’n 150 km. Halverwege hielden we nog een gezamenlijke stop voor een ijsje — een laatste traditie die niet mocht ontbreken.

Rond 17:00 uur arriveerden we in Borger. Daar namen we afscheid van elkaar en ging iedereen weer zijn eigen weg naar huis.

Een prachtige reis kwam hiermee ten einde: mooie routes, een uitstekend hotel, geweldige buffetten en vooral veel gezelligheid. Wat wil je nog meer? Op naar de volgende keer!

Er waren deze reis nauwelijks fotos gedeeld daarom in dit verslag verder geen Pics