Korte beschrijving van toerritten die zijn verreden bij MTC de Flint’n Rieders

De Flinten naar Lennestadt – Sauerland

Dag 1

Om 08.00 uur vertrokken we vanuit Hunsow. We verwelkomden de nieuwe meerdaagse gasten: Frans, Sjoerd, Tjasso en daarnaast nog tien vaste deelnemers van de MTC Flintnrieders. Olav zou een dag later aansluiten.

Na ongeveer 100 kilometer stopten we bij de eerste Bäckerei voor koffie met iets lekkers. Later op de dag volgde nog een stop bij een andere Bäckerei voor fantastische broodjes. Wat kunnen de Duitsers dat toch goed; zulke lekkere broodjes vind je niet snel ergens anders.

Met nog zo’n 95 kilometer te gaan maakten we een korte tussenstop om te tanken en een ijsje te eten. Rond 16.00 uur kwamen we aan bij Hotel Cordial.

Na een verfrissende douche genoten we van een heerlijke maaltijd. Op het menu stond maïskipfilet met een smakelijke saus, voorafgegaan door een kom bouillon en natuurlijk afgesloten met een lekker dessert.

Daarna bleef het nog lang gezellig. Een prachtige eerste dag van de reis, op naar dag 2!

Dag 2

Vandaag besloten we de route van dag 3 te rijden. De reden was eenvoudig: we wilden graag lunchen bij onze trouwe sponsor, Landgasthof Sauer in Eimelrod.

De route was prachtig, al bleek al snel dat niet iedereen hetzelfde op zijn Garmin zag. Dat zorgde af en toe voor wat verwarring, maar zoals altijd gold: de voorrijder kan natuurlijk niet verkeerd rijden…

Ons nieuwste lid, Frans, had nog niet alle informatie op de website gelezen. Eén van de belangrijke afspraken is: als de groep tankt en je besluit niet te tanken, moet je daarna nog minimaal 150 tot 200 kilometer kunnen rijden. Dat bleek een wijze les, want even later viel de Ducati van Frans stil: de tank was leeg.

 

Gelukkig schoot de toercommissie direct te hulp. De groep vervolgde de route, terwijl Walter samen met Frans op zoek ging naar een tankstation. Bij de Aral kocht Frans een jerrycan, die werd gevuld met benzine en achterop de motor meegenomen naar zijn Ducati. Daarna reden Walter en Frans in een stevig tempo naar Eimelrod, waar ze precies op tijd weer bij de rest van de groep aansloten voor de lunch.

Ook de rest van de dag bleef het af en toe een beetje zoeken. Door de verschillende Garmin-instellingen reden we een paar keer verkeerd, waardoor we uiteindelijk in kleine groepjes in Lennestadt aankwamen.

Na afloop genoten we met z’n allen van een heerlijk diner en een gezellige borrel. Het bleef nog lang gezellig, al werd het later op de avond behoorlijk fris. Hopelijk laat het weer zich morgen weer van zijn beste kant zien. Op naar dag 3!

Dag 3

Vandaag werden we getrakteerd op prachtig motorweer. Er stond een mooie route van 211 kilometer op het programma en om 09.30 uur vertrokken we. Helaas moest Ton vanwege rugklachten naar huis, waardoor we deze dag met 13 motoren op pad gingen.

Piet en Olav besloten deze keer niet met de groep mee te rijden, maar hun eigen route en tempo te kiezen. Wel hadden ze afgesproken om bij de koffie- en lunchstop weer aan te sluiten. Dat lukte, maar onderweg haalden ze de groep met een groot snelheidsverschil in. Daarvoor kregen ze van de voorzitter van de toercommissie een symbolische rode kaart. Zo’n inhaalactie is niet alleen tegen de groepsafspraken, maar kan ook gevaarlijke situaties opleveren. Verschillende deelnemers zagen hen niet of pas op het laatste moment aankomen en schrokken daar behoorlijk van.

Na de lunch hoorde Walter ineens een enorme herrie tijdens het rijden. Na een korte stop bleek de oorzaak gelukkig snel gevonden: hij had zijn gehoorapparaten nog in. Probleem opgelost, maar inmiddels was de groep al een eind vooruit.

Richard had netjes gewacht, waarna zij samen de achtervolging inzetten. Dat ging prima, totdat ze helaas een heel klein zijweggetje voorbijreden. Daardoor misten ze de route én de aansluiting met de groep. Uiteindelijk kwamen ze pas weer bij het hotel samen met de rest van de deelnemers.

Ondanks deze kleine avonturen was het een heerlijke dag met prachtige wegen, mooi weer en volop rijplezier. Op naar de volgende etappe!

Dag 4

Al vroeg was iedereen buiten. Onder een flauw zonnetje begon de dag met een stevig ontbijt, waarna het tijd was voor de terugreis. Er werd onderweg wel wat regen verwacht, maar dat kon de pret niet drukken. Iedereen had er weer zin in.

Vandaag zouden we onderweg afscheid nemen van Sjoerd en Anton. Anton wilde nog wat extra tijd doorbrengen met zijn lief voordat hij maandagochtend om 03.00 uur alweer aan het werk moest. Olav en Piet waren die ochtend al vroeg vertrokken en reden op eigen gelegenheid naar huis.

Na de start ging het echter al snel (weer) mis met de route. We moesten omdraaien en besloten meteen van kopman te wisselen. Op dat moment koos Richard ervoor om de reis zelfstandig voort te zetten. Dat was al zijn plan, omdat hij na de koffiestop zou afhaken voor een zakelijk bezoek in Twente.

Ondanks de kleine wijzigingen in de planning vervolgde de rest van de groep de terugreis in de vertrouwde sfeer. De laatste etappe was ingezet en langzaam maar zeker kwam het einde van weer een geslaagde meerdaagse motortocht in zicht.

Motor spektakel in Hendrik Kok Rolde

TT spektakel bij Hendrik Kok opnieuw groot succes
Het TT spektakel bij zorgcentrum Hendrik Kok was voor het vierde jaar alweer een groot succes.
Bewoners en vele anderen genoten zichtbaar van de bijzondere middag, waarbij zelfs verschillende bewoners, zorgpersoneel en toeschouwers achterop de motor mochten plaatsnemen voor een onvergetelijke rit.


Er waren ook vele toeschouwers die langs de route genoten van het indrukwekkende motorgeweld tijdens de rondjes door en rondom Hendrik Kok. De enthousiaste reacties, lachende gezichten en het prachtige weer zorgden voor een geweldige sfeer.
Dankzij de inzet van onze leden en een tweetal introducees werd het wederom een middag om met veel plezier op terug te kijken. Het evenement is inmiddels een mooie traditie tijdens de TT week en zorgt elk jaar weer voor veel enthousiasme onder de bewoners, medewerkers en bezoekers.
Hendrik Kok bedankt onze motorclub en iedereen die het mogelijk hebben gemaakt voor weer een fantastische middag.
Tot volgend jaar ??

Harz 2026

Dag 1 – Vertrek 08:00: omleiding, zon en improvisatie

Om 08:00 uur vertrokken we voor de eerste dag van de rit. Helaas moest Peter zich op het laatste moment afmelden, waardoor we met een iets kleinere groep op pad gingen.

De eerste etappe van zo’n 100 km verliep soepel tot aan de Aral bij Reine, waar we even konden tanken en genieten van koffie. Daarna volgde nog eens 100 km, met een smakelijke lunch bij een Duitse Bäckerei — precies wat je nodig hebt onderweg.

Na opnieuw 100 km werd er weer gestopt voor tanken en een ijsje. De sfeer zat er goed in, ondanks de kilometers.

In de laatste 80 km werd het nog even spannend: op zo’n 30 km voor het hotel bleek bij een stuwmeer de brug verdwenen, waardoor we niet verder konden. Gelukkig bood Richard direct aan om voorop te rijden met Google Maps. Pogingen om hem meteen in te lijven bij de toercommissie zijn tot op heden nog niet gelukt, maar de hoop blijft bestaan.

Uiteindelijk werd het hotel alsnog bereikt — met wat omwegen, maar vooral met veel gezelligheid en een mooi verhaal erbij.

Dag 2 – Richting het noorden: vrijheid, bakkerijen en buffetverrassingen

Vijf motorrijders besloten vandaag hun eigen weg te gaan. Helemaal prima — vrijheid blijheid is precies hoe deze groep bedoeld is. De rest vertrok onder aanvoering van Mario richting het noorden.

Het weer was redelijk goed, en al na 50 km kwamen we “toevallig” een Duitse Bäckerei tegen. Hoeveel geluk kun je hebben? Er was vooraf niets gepland, maar koffie met iets lekkers kwam precies op het juiste moment.

Na nog eens 65 km opnieuw raak: weer een Bäckerei, dit keer perfect voor de lunch. Zo wordt een dag en de maag vanzelf goed gevuld.

Rond 15:30 waren we terug in het hotel, waar direct de sauna werd besproken en door enkelen ook enthousiast gebruikt — samen met Nico en Marcel S werden er meerdere rondjes gedaan.

Daarna was het tijd voor de borrel, met de nodige “borrelpraat”. Klassiek voorbeeld:
“Zie je Marcel S, dan komt er een motor met Marcel erop. Zie je Henk, dan moet je goed kijken… o ja, er zit inderdaad een motor onder hem — zo eentje met make-up spiegeltjes.”

Om 19:00 schoof iedereen aan voor een verrassend uitgebreid buffet. Zo uitgebreid dat je eigenlijk niet wist waar je moest beginnen — pure verwennerij en nog lang onderwerp van gesprek.
Een dag met vrijheid, humor, sauna en vooral heel veel goed eten.

Dag 3 – Regen, sleutelen en een ongekend buffet

Dag drie stond vooral in het teken van regen. De groep die niet met de begeleiding meer reed, had er de hele dag stevig weer bij en was dan ook al vroeg terug in het hotel.

De begeleide groep reed de route oostwaarts en had iets meer geluk: wel buien, maar steeds weer droge stukken ertussen. Al met al viel het mee, al waren er ook wat afsluitingen en een klein stukje off-road dat de route wat avontuurlijker maakte.

Voor de lunch dit keer geen Bäckerei, maar een stop bij de Hexentanzplatz — een bijzondere plek met een mooie sfeer.

Bij terugkomst in het hotel werd er meteen druk gesleuteld aan Marcel’s Kawasaki, die duidelijk niet zo goed tegen vocht kon. Met wat klopwerk en een föhn werd de motor uiteindelijk in de avond weer tot leven gewekt — teamwork op z’n best.

’s Avonds stond er een barbecue op het programma, maar eigenlijk werd het opnieuw een feest van het uitgebreide buffet. Ongelooflijk wat er allemaal op tafel stond: het leek wel alsof het niet op kon. Echt een hotel om niet snel te vergeten.

Een dag met regen, techniek, humor en vooral heel veel goed eten en gezelligheid.

Dag 4 – Naar het zuiden: bochten, museum en afscheid

Vandaag namen we afscheid van Wil en Henk, die besloten om eerder huiswaarts te keren. Zoals elke dag vertrokken we om 09:00 uur, dit keer voor een zuidelijke rondrit van zo’n 155 km.

Het werd voor velen de mooiste rit van de drie: heerlijke bochtige wegen, afwisselende landschappen en prachtig stuurwerk. Echt genieten.

De koffiestop was bijzonder: in een museum mochten we plaatsnemen in een oud treinrijtuig, waar we genoten van een heerlijke kop koffie in een unieke setting.

Rond het middaguur vonden we een fijne plek voor een “Strammer Max” — precies goed na een paar mooie uren op de motor.

Daarna reden we voldaan terug naar het hotel, met opnieuw een dag vol mooie herinneringen, goed gezelschap en prachtige wegen in de benen.

Dag 5 – Terug naar Borger: genieten tot de laatste kilometer

Om 09:00 uur vertrok de hele groep voor de laatste etappe richting Borger. De route van dag 5 was ongeveer 50 km korter dan dag 1, maar zeker niet minder mooi: volledig binnendoor, zonder snelweg, en met volop afwisseling. Het tempo lag goed en de sfeer zat er tot het einde in.

Na zo’n 105 km maakten we een stop bij een Bäckerei, waar we ons tegoed deden aan een lekker taartje met koffie. Daarna volgde nog ruim 100 km tot Bad Essen, waar we letterlijk konden gaan “Essen”: een vooraf gereserveerde lunch stond klaar, zodat we direct konden aanschuiven.

Er resteerde nog zo’n 150 km. Halverwege hielden we nog een gezamenlijke stop voor een ijsje — een laatste traditie die niet mocht ontbreken.

Rond 17:00 uur arriveerden we in Borger. Daar namen we afscheid van elkaar en ging iedereen weer zijn eigen weg naar huis.

Een prachtige reis kwam hiermee ten einde: mooie routes, een uitstekend hotel, geweldige buffetten en vooral veel gezelligheid. Wat wil je nog meer? Op naar de volgende keer!

Er waren deze reis nauwelijks fotos gedeeld daarom in dit verslag verder geen Pics

Je bedenkt het niet 3 lekke banden in 1 weekend……..

Dag 1
We verzamelden bij Hunsow motoren in Borger, genoten van een bakkie koffie en vertrokken iets na achten naar de koffiestop in Enschede .Piet en Astrid hadden direct al pech bij het rijden uit Zuidlaren, bleek dat een band van de motor lek was er zat een schroef in, ze besloten om met de auto te komen. Alfons haakte onderweg aan bij de groep. Regen, hagel, zon van alles onderweg kwam er langs deze dag op weg naar Lutz en het was echt heel koud. Net als volige keer lunchten we bij Fair1Heim aan de Ruhr, we haddenb allemaal van te voren opgegeven wat we wilden eten en dat stond keurig voor ons klaar. Op dat moment misten we Wil, zijn Pizza was klaar en de uitbater riep Pizza Salami “WIL”…… Toen we vertrokken was er onweer en regen, maar gelukkig hield dat weer snel weer op.  Na vele stoplichten in het Ruhrgebied kwam er een verzoek uit de groep om het laatste stuk – 122 km een snelle route te kiezen. Dat ging voortvarend, was wel even spannend tijdens een heftige hagel bui. Peter had last van zijn arm dus besloten we een vroege tankstop te houden, Mario kreeg kramp en we moesten even stoppen voor hem en toen…….dit kan je niet verzinnen, twee lekke banden in de groep, op weg naar Lutz op de AutobahnMarcel Steenstra (achterband) en Alfons (voorband) afgesleept en naar Koblenz gebracht. Piet en Astrid nemen de mannen morgen mee in de auto. De dag van de lekke banden…..

Dag 2

Om 0900 uur vertrokken we zonder Piet Astrid, Alfons en Marcel S – de pechvogels – Peter meldde zich af, had last van zijn arm. Het was erg koud maar droog en we reden een prachtige route naar Cochem , waar we wat moeite hadden Cafe Zoe te vinden, uiteindelijk kwam de uitbater ons ophalen door naar de weg te lopen en ik dacht stap maar achterop dan gaat het zeker goed, hij begeleidde ons naar een parkeerplaats. We lieten ons de koffie en gebak heerlijk smaken. Op naar Boppard, tja dat was weer een uitdaging, Walter reed verkeerd , de groep moest draaien, vals plat…. en AJ viel om, toen wilde zijn motor niet meer starten. Bleef maar vragen om een code, AJ wist uiteindelijk de code te breken en voerde een geheime code in 00000 geheim dus we vertellen niet de volgorde….

Gelukkig konden we toen weer verder en genoten van het uitzicht op Gideons Eck en de zeer beperkte lunch. Nog 59 km naar het hotel, een drankje heerlijke pasta met een muffin als toetje het kan niet op. Morgen naar Trier

Dag 3

Het is bewolkt maar droog, vandaag staat Trier op het programma, op verzoek van de groep de route aangepast zodat we ongeveer 200 km rijden ipv de geplande 270. Vertrek 09:00 uur maar eerst tanken, daarna Garmin route laten maken naar Trier. Wat een slecht wegdek …, 3 van onze reisgenoten  besloten zelf een route te gaan rijden, wij vertrokken om 09:00 uur en na het tanken reden we een fantastische route.  Onderweg heerlijke koffie tuurlijk met gebak en daarna een welverdiende lunch in TRIER. Daar werden we verrast dat de beide pechvogels (Alfons en Marcel)  zich bij de groep voegden, de lekke banden waren gerepareerd, speciale dank aan Piet en Astrid voor hun ondersteuning, ook Piet en Astrid sloten aan voor de lunch.

De avond die volgde kon niet stuk, een heerlijke BBQ, we konden ons tegoed doen aan heel veel vlees en nog veel meer en uiteraard een heerlijk ijsje als nagerecht , de Flint’nRieders kan je niet blijer maken, het was nog lang gezellig. Morgen alweer naar huis….

Dag 4

Het is bewolkt maar gelukkig weer droog, alweer de laatste dag van deze prachtige reis, wat is het hier mooi motorrijden. We genieten van een goed ontbijt en vertrekken richting huis. Vandaag gaat Mario op kop rijden , Walter die drie dagen voor gereden heeft zal de laatste man zijn vandaag. We zijn heel tevreden met de nieuwe portofoons, ze doen het perfect en zijn een enorme hulp in de begeleiding. We besloten Autobahn te gaan rijden om een behoorlijke afstand in korte tijd af te leggen, na 120 km een een tank/ koffiestop en weer 100 km verder een tank/ lunchstop. We besloten de autobahn te verlaten en over toeristsiche wegen verder te gaan, maar de eerste deelnemers haakten al af en gingen hun eigen weg volgen, dit voorbeeld was eigenlijk het beeld van de rest van de dag, telkens haakten mensen af, met als gevolg dat alleen Marcel en ik samen in Borger aankwamen waar we met 17 personen  vertrokken waren. Eigenlijk helemaal niet leuk, dat je op deze wijze een fantastisch weekend afsluit, maar dat is tegenwoordig het beeld, de laatste dag roept thuis……

Rest mij om te zeggen dat het een super weekend was, mazzel met het weer (behalve de donderdag maar achteraf viel dat ook wel mee) Langs deze weg Mario en Bertus bedankt voor de begeleiding, Helen en Eddy dank weer voor de goede zorgen. Ik vond het een voorrecht dit te mogen organiseren en begeleiden, op naar de volgende

Walter

Via deze link zijn een aantal foto’s te bekijken

Algemene Leden Vergadering 11-1-2026 met aansluitend een heerlijk buffet

Op 11 januari 2026 werd de Algemene Leden Vergadering (ALV) gehouden in Cafe Restaurant Alinghoek te Drouwen, de secretaris zal hier weer een mooi verslag van maken.

Aansluitend werd een pubquizz gespeeld welke door Thijs op overtuigende wijze werd gewonnen, hij ontving daarvoor van de voorzitter een prijs.

Tijdens de ALV werden de toercommissie leden door de voorzitter in het zonnetje gezet, dank zij hen zijn in 2025 weer veel mooie toertochten gemaakt en begeleid (zie verslagen op deze website) en is er voor 2026 weer een mooi programma gemaakt.  Heel veel dank daarvoor !

Er werd afscheid werd genomen van Jaap als zeer gewaardeerd TC lid toercommissie, Jaap ontzettend bedankt voor al jouw inzet.

De winnaar van de wisseltoerbokaal werd gehuldigd en aangezien Albert Jan voor de 3rde keer binnen 5 jaar de bokaal won mag hij hem behouden, Gefeliciteerd !  een bijzondere prestatie.

Om 18:00 uur werd het buffet geopend en lieten we ons alle lekkerijen weer smaken, chapeau voor Alinghoek het was weer super !

Er werd nog lang nagepraat over 2025 en het programma voor 2026 op naar een mooi motorsezoen

Tja en toen was het seizoen weer voorbij…. Winterkost afsluiting van motorseizoen 2025

Afsluiting motorseizoen 2025 – Winterkostrit met herfstkleuren en gezelligheid

De afsluiting van het motorseizoen 2025 vond plaats met de traditionele winterkostrit.

Met 22 motoren en 23 deelnemers begonnen we de dag “zonnig”, al kwam er onderweg toch wat motregen voorbij.

Maar dat mocht de pret niet drukken. De route voerde ons door prachtig herfstig landschap – de kleuren maakten de rit tot een plaatje. Halverwege genoten we van een heerlijke lunch in Haulerwijk, waarna we de tocht vervolgden richting Drouwen.

Bij Eetcafé Alinghoek (er sloten nog 8 personen aan) werd er gezellig nagepraat onder het genot van een drankje en stevige kost: een smaakvolle goulashsoep, vergezeld van Duitse curryworst en warme Kaiserbroodjes – helemaal in stijl met de winterkosttraditie.

Een waardige afsluiter van een prachtig motorseizoen 2025. De nieuwsgierigheid naar het seizoen 2026 is nu al groot… waar gaan we heen, wat gaan we beleven?

 

 

Eén ding is zeker: we hebben er weer zin in! 🏍🍂🥣

Brabant Zeeland weekend, fantastisch weekend, Zeeland is heel erg mooi maar wel ver weg…….

Dag 1 – Reis naar Vlissingen: zon, omwegen en gezelligheid

We vertrokken om 08:00 uur vanaf Hunsow na heerlijke koffie en onder een strakblauwe lucht – een perfecte start van onze rit naar Vlissingen. De eerste kilometers verliepen voorspoedig tot aan de koffiestop, daarna begonnen de uitdagingen: afsluitingen, omleidingen en een voorrijder die af en toe even moest zoeken. Toch bereikten we keurig op tijd de lunchlocatie, waar ook de laatste twee Flinten zich bij de groep voegden.

Na een mooie “boottocht” bij Beusichem reden we verder – met nog 190 km voor de boeg. Door extra afsluitingen én een flinke portie wind werden dat er iets meer. Uiteindelijk arriveerden we om 18:30 uur bij het hotel in Vlissingen.

Daar werd het eerste biertje heerlijk genuttigd op het terras, en bijna iedereen genoot daarna van een goed bord saté. Wel werd besloten om zaterdag elders te dineren.

De avond was gezellig en ontspannen – een prima start van wat beloofde een mooi motorweekend te worden!

Dag 2 – Rondrit Zeeland: wind, dreiging en de laatste kilometers een hele heftige onweersbui

Na een heerlijk ontbijt vertrokken we om 09:30 uur met bijna de hele groep voor een rondrit door Zeeland. Twee Flinten bleven in Vlissingen om de stad te verkennen, terwijl de rest de provincie verder ontdekte.

We wisten de buien lange tijd te ontwijken – dreigende luchten achter ons, maar voor ons bleef het droog. Via het Antwerpse havengebied staken we weer de grens over naar Nederland, met wederom flink wat wind. Zeeland bleek voor sommige Flinten echt een ontdekkingsreis, met verrassend mooie wegen en uitzichten.

De lunch genoten we in een typisch bruin Belgisch café, waar tosti’s en snacks onder luid gezang werden verorberd – de sfeer zat er goed in!

Maar uiteindelijk kon de regen ons niet blijven missen: de laatste kilometers kregen we een flinke plensbui over ons heen, compleet met onweer en indrukwekkende bliksemschichten.

’s Avonds werd de groep gesplitst voor het diner in het centrum van Vlissingen. Een kleine harde kern dook daarna nog een kroeg in om de dag gezellig af te sluiten. Ondanks het natte slot, opnieuw een dag vol sfeer en avontuur!

Dag 3 – Thuisreis: Zeeland is mooi, maar ver weg…

Na een heerlijk ontbijt begon de thuisreis. We namen afscheid van oma Erna, die haar reis vervolgde richting haar dochter en kleindochter. Even later namen we ook afscheid van Roel en Marja, die rechtstreeks naar huis reden.

De rest van de groep vervolgde de route richting het noorden. Helaas zaten ook vandaag weer flink wat wegomleggingen in de weg, wat de rit er niet korter op maakte. Zeeland is prachtig, maar het blijft een hele rit terug…

Gelukkig verliep de dag verder voorspoedig. Bij Postillion Strand Nulde genoten we van een prima lunch en konden we nog even napraten over het weekend.

Daarna het laatste stuk naar huis, met voldane gezichten en mooie herinneringen.

Een heel gezellig weekend, vol wind, gezelligheid, verrassingen en avontuur – maar zoals gezegd: Zeeland is wel erg ver weg…

Via deze link zijn een aantal foto’s te bekijken

Zondagrit 31 augustus 2025 een verslag van organisator en begeleider Jaap

Om 09:30 stonden 17 Flint’n Rieders aan de start van toertocht nr.15 van dit seizoen.

Voor de verandering was het weer bewolkt maar nog steeds droog.

 

Dat veranderde onderweg richting de lunch in Olst. Bij Coevorden begon het te miezeren en daar bleef het gelukkig ook bij.

 

 

 

 

 

 

 

 

Via Gramsbergen en het Vechtdal ging het richting Ommen, om van daar af te buigen richting Raalte. De Lemelerberg werd nog even meegepikt en rond 11:30 stopten wij bij ’t Bakhuus in Olst voor de lunch.

Na een gezellige en lekkere lunch werd met het pontje bij Olst de IJssel overgestoken. Gelukkig was de zon inmiddels ook gaan schijnen en ging het met nog een kleine omleiding via de IJsseldijk richting Zwolle.

In Hattem werd nog even getankt en een dame op de motor (geen clublid), die waarschijnlijk ondersteboven was én ging bij het zien van al dat jong mannelijk schoon, werd weer op de wielen gezet.

Via een stukje A28 werd Zwolle gepasseerd en ging het via Balkbrug langs de Reest naar Zuidwolde voor nog een koffiestop.

De bediening pakte het zo vlot op dat een aantal Flint’n in de veronderstelling was dat dit van tevoren was afgesproken en alles wel door de TC afgerekend zou worden 😊.

Helaas ging die vlieger niet op en konden we na een bakkie of Radler met gebak door voor het laatste stukje. Bij Hoogeveen viel de groep even uit elkaar maar Lucas dreef als ervaren drijver de kudde weer bij elkaar. Via Mantinge en Orvelte kwamen we weer in Borger aan, na – wat mij betreft – wederom een geslaagde toertocht.

 

 

 

 

Friesland 2025 voor de 3rde keer een groot succes en prachtig weer !

Dag 1 – Friesland 2025: Honger, dorst en gezelligheid!

De eerste dag van ons Friesland-weekend begon uitstekend. Met 18 motoren, 3 duo’s en 1 auto vertrokken we vanuit Drouwen bij Walter en Carolien. Daar werden we hartelijk ontvangen met koffie, thee en versgebakken cake — een perfecte start voor de club die bekendstaat om z’n honger en dorst.

Na zo’n 60 km maakten we de eerste koffiestop bij het Eemshotel, waar uiteraard ook gebak niet ontbrak. De route vervolgde zich via het prachtige Groningse land, over smalle weggetjes naar Lauwersoog. Daar genoten we van een lekker visje, gevolgd door een ijsje bij de Waddenpromenade.

Aan het eind van de middag arriveerden we bij onze B&B Lytse Knipke, waar we twee nachten verblijven. Op het terras werd nog een drankje gedaan, waarna we te voet richting restaurant De Wildeman gingen voor het diner. Het werd een lange, gezellige avond met biertjes en Irish Coffee.

Helaas was niet iedereen tevreden over het eten, dus werd besloten om zaterdag elders te dineren.

Al met al een mooie eerste dag vol sfeer, eten, motorplezier en lekker weer!

Dag 2 – Friesland 2025: Strakblauw, heerlijk stuurwerk en veel lekkers

We werden wakker onder een stralend blauwe lucht – de perfecte start voor een dag motorrijden met 21 Flinten op 18 motoren. Er stond een heerlijk ontbijt klaar voorbereid door Michael en Silva die sinds 1 augustus de beheerders van B&B Lytse Knipke zijn, erg knap dat je het zo snel zo goed voor elkaar hebt.

Voldaan vertrokken we om 09:00 uur , de route voerde ons langs de schitterende Friese meren, over prachtige stuurweggetjes die iedereen deed glimlachen.

Na zo’n 70 km was het tijd voor de koffie dit keer bij Van der Valk, tuurlijk met gebak. De deelnemers werden voor de tweede keer verrast dat zij niet hoefden af te rekenen,  geregeld door de club….. nou nee hoor, betaald uit de reissom die de deelnemers hadden betaald. De sfeer zat er al goed in.

De lunch volgde in een gezellige jachthaven aan het Pikmeer, met een prachtig uitzicht en heerlijk eten. Daarna nog een stukje te gaan: 90 km op de teller. Na 65 km werd er uiteraard weer gestopt voor een ijsje — de club van honger en dorst doet haar naam eer aan!

Terug bij de B&B was iedereen dik tevreden. De dag was geslaagd: goed weer, mooie wegen, lekker eten en topgezelschap. En dankzij Diana werd er zelfs nog een pizzeria gevonden die bereid was onze groep van 23 personen van eten te voorzien.

Een dag vol genieten, lachen en samen op pad — Friesland op z’n best!

Dag 3 – Friesland 2025: Zon, verdwalen en een mooie afsluiter

Opnieuw werden we wakker onder een strakblauwe lucht – perfect voor de laatste dag van dit geslaagde weekend. Na een heerlijk ontbijt, waarbij zelfs gebakken eieren met spek en een verse fruitsalade werd geserveerd vertrokken we om 09:00 uur voor de terugrit. Al snel raakte de navigatie van slag en belandden we op de snelweg… wat niet de bedoeling was.

Gelukkig was daar onze reddende engel Mario, die ons terug op de juiste route loodste. Via de Noordoostpolder kwamen we aan in Urk, waar we werden verwelkomd door prachtig aangeklede dames, heren en kinderen op weg naar de kerk – een mooi gezicht.

We genoten van de koffiestop op het terras aan het water in Hotel Restaurant Zwartewater, sfeervol en ontspannen en weer werden de deelnemers verrast doordat alles weer in 1 x was afgerekend door de reisleiding.

De lunch volgde in Norg bij Karsten, waar we samen nog één keer genoten van goed eten en gezelligheid.

Daarmee kwam er een einde aan een fantastisch weekend. Iedereen was heel tevreden en de vraag klonk al snel: waar gaan we volgend jaar naartoe?

Een mooie afsluiter van drie dagen vol zon, motorplezier, lekkers en bovenal: goed gezelschap!

Via deze link zijn een aantal foto’s te bekijken

 

Lennestadt Rothaargebergte (Zuid-Sauerland)

Dag 1:
Op donderdag zoals gebruikelijk verzamelen we bij onze vrienden van Hunsow motoren in Borger.
De radioverbindingen worden getest en Gerard zorgde weer voor een lekker bakje koffie voor vertrek. Het belooft qua weer en bestemming een mooi weekend te worden. Lucas heeft de routes voor dit weekend uitgezet, maar zijn radioverbinding hapert wat en besloten wordt dat Walter het voortouw neemt. Een snelle blik op het geschreven planning briefje leert ons dat de 1e tussenstop om ca. 10:00 uur bereikt zal worden. Lekker door gereden en zowaar zijn de Flintnrieders om 09:40 al op bestemming, Bäckerei Wintering in Fürstenau. Na de koffie en heerlijk stuk(!) gebak gaat het weer verder. Na weer een kleine 100 km hebben zich nog zijn twee Flintnrieders aangesloten bij de groep, die vanaf huis zijn vertrokken en geen koffie gedaan hadden bij Hunsow.
Na de lunch bij Bäckerei Niehaves in Ahlen gaat het tempo er wat uit omdat we wat meer stoplichten tegenkomen in de oversteek van het Teutoburgerwald naar het Sauerland. En die staan vaak voor een X aantal leden op rood. Maar door de goede onderlinge communicatie tussen Nico en Walter smelt de groep over het algemeen wel snel weer tezamen. Ook de vermoeidheid begint wat parten te spelen bij enkele rijders. Maar de mooie bochten en fijne doordraaiers met een goed wegdek houden ons bij de les. Na de ijsstop bij een gelateria aan de Sorpesee kunnen we weer fris
door voor de laatste 50 km met vooral het laatste stuk een prachtige omgeving en een geweldig kronkelend weggedeelte, waar we later dit weekend nog een keer van gaan genieten….. We zijn mooi op tijd bij hotel Cordial in Lennestadt. Marianne had de kamerverdeling al gemaild gekregen en de sleutelverdeling liep dan gesmeerd. Na even een verfrissende douche te hebben genomen hadden we nog tijd om een biertje e.d. te nuttigen alvorens we heerlijk gegeten hebben in het vrijstaande hotelrestaurant naast het hoofdgebouw. Het werd een gezellige avond waarbij enkele
Flinten ook nog even het stadscentrum hebben opgezocht, daar de kerk hebben bekeken of een terrasje hebben gepakt.
Dag 2:
Vandaag staat er een rondrit op het programma in oostelijke richting over de prachtig glooiende heuvels van het Rothaargebergte met heerlijke bochten en mooi asfalt. Met in de middag de mogelijkheid voor een cultureel verassingsuitstapje voor de liefhebbers. Het weer is uitstekend en na een lekker ontbijtje vertrekken we om half 10. Tenminste dat is de bedoeling, maar door een misverstand had niet iedereen getankt aan het eind van de vorige dag, dus blijken er eerst nog een aantal personen te moeten tanken….. Gelukkig is er een tankstation binnen 1 km van het Hotel en wordt het snel gefikst. Maar dan sta je toch met de hele groep weer even te wachten voor vertrek. Na wat kilometers lekker door te rijden kreeg de voorrijder te horen dat de mensen achterin graag met wat meer tempo wilden rijden. De Flintnrieders, soms ook wel de “club van honger dorst” genoemd, kreeg weer zin in een bakje koffie en we zijn bij de eerste de beste gelegenheid gestopt. We hebben koffie gedronken met appelgebak, een amandel pudding gebakje (op zijn Duits) of een ander gebakje. Daarna via wat omzwervingen door o.a. Winterberg (i.v.m. wederom afwijkende navigatiesystemen) een reset gedaan en verder gereden naar de lunchstop. De geplande locatie werd op de navigatie goed aangegeven maar in werkelijkheid was daar niet zoveel. Maar we vonden een andere gelegenheid waar ook weer 1 meisje de hele groep moest voorzien van een belegd broodje en koffie. Hierna de route vervolgd naar Attendorn waar zich een mooie druipsteengrot bevindt. De zogenaamde ATTA-HÖHLE. Daar aangekomen waren er maar 5 personen die de grot wilden bekijken en ze werden onthaald door de uitzetter van de tour (zie foto), die al even navraag gedaan had voor prijs en tijd van een begeleide tour door de grotten. De overige leden hebben de route vervolgd naar het bier bij het hotel.
Nadat de 5 de verassend mooie grotten hadden bekeken onder begeleiding van de gids, zijn ook zij met gezwinde spoed via het prachtige laatste stuk van de route vertrokken naar het hotel. Omdat we nog met 5 motoren waren konden we lekker doorrijden waarbij de maximum toegestane snelheid
soms waarschijnlijk wel wat uit het oog verloren werd. Maar wat wil je ook als die prachtig kronkelende wegen je daartoe zo uitnodigen. Bij het hotel werden ze ontvangen door alle andere leden die al breed en wel gedoucht en opgedirkt aan hun drankje zaten. We hebben half pension geboekt en daarom om 19:00 weer met zijn allen aanschuiven voor het dagelijkse heerlijke 3-gangendiner met saladebuffet, waar zichtbaar aandacht aan besteedt is en gelijktijdig aan iedereen geserveerd wordt door 2 allervriendelijkste jongedames en de hoteleigenaar zelf.
Het was weer een prachtige dag, waarbij het rubber zeker niet gespaard is gebleven….
Dag 3:
Wederom rond 9:30 vertrekken. Er moesten opnieuw nog wat mensen tanken, maar die hebben dat al voor vertrek geregeld (zie foto). Het had ’s morgens even geregend dus de weg was hier en daar nat en soms heel nat, dus er werd even wat voorzichtiger gereden. En ja, alweer een wegomlegging, die deze keer best wat kilometers was, en we ook nog een stukje terug moesten rijden voor de koffie stop. Bij oma’s bakkerij-café met historische inrichting en dito kledij voor de eigenaresse. In de vitrine veel soorten heerlijke gebak, alles door haar zelf gebakken.
Na de koffie stop hadden we een andere voorrijder die er flink de sloffen in had. Over mooie wegen en bochten bracht hij ons naar de lunch waar een pizza, pasta, salade of een soepje genuttigd werd. En weer door voor het laatste stuk naar ons hotel. En daar natuurlijk eerst tanken! In korte tijd kan er veel gebeuren: Van een motor is de sleutel afgebroken in de tankdop maar gelukkig had de eigenaar wel een reserve sleutel bij zich en kon met enig gewriemel de tankdop ook nog bediend worden. Er was een motor waarvan de zij standaard afbrak tijdens het opstappen (???), waardoor man en paard omvielen, maar gelukkig met redelijk beperkte schade tot gevolg. Zonder zijstander kan je wel rijden, maar hoe stap je dan op en af? Met hulp van een collega dus, iedere keer weer, tot je weer thuis bent.
Doordat we wat vroeger in het hotel waren en daar nog niets te drinken konden bestellen voor het eten zijn diverse leden nog even naar het dorp gelopen. Daar werden we met oorverdovende kanon knallen onthaalt, want Lennestad vierde het jaarlijkse “Schützenfest” met fanfare, luid kerkklokgeluid en dus van die onverwacht harde knallen, vanaf een bordes bij de kerk, hoog boven het plein. Hierna op tijd weer naar het hotel voor het eten (wat we blijven natuurlijk wel de club van honger er dorst). Na de dis ging de pet rond voor het hotelpersoneel, dat ons deze dagen zo geweldig goed verzorgd heeft. De opbrengst werd voorzien van een korte speech van Chris overhandigd. Deze actie werd zeer gewaardeerd!
Sommigen bleven daarna wat bij het hotel hangen op het terrasje en een aantal toog opnieuw naar het stadcentrum om daar voor de laatste keer “een terrasje te pakken”.
Dag 4
De laatste dag van deze mooie trip is alweer aangebroken. 8:00 uur ontbijt en om 8:30 de consumpties van alle dagen even afrekenen. En dan al weer snel op pad met de club. Maar er zijn ook wat deelnemers direct op eigsen gelegenheid naar huis gereden, wellicht omdat het tempo in de bergen wat te hoog ervaren werd of om eerder thuis te kunnen zijn voor elders gemaakte afspraken. Het tempo zat er goed in ondanks dat de weg hier en daar flink nat was. En even verder weer kurkdroog. Twee motoren besloten onderweg ook op eigen-gelegenheid (tempo) naar huis te rijden. De rest is doorgereden naar de koffiestop. Na een lekker bakkie haakten er weer een aantal motoren af. Wij vervolgden onze weg langs de mooie route naar de lunch stop.
Jan heeft deze stop echter niet gehaald omdat zijn motor er mee stopte. Dit was langs de B747 waar het zeer druk was, er flink hard wordt gereden en bovendien weinig ruimte was om veilig stil te kunnen staan. Ritbegeleider Nico als laatste rijder met Marja achterop en Richard zijn bij Jan gebleven om assistentie te verlenen. Gezien de omstandigheden was het niet verantwoord om hier met z’n allen langs de weg stil te gaan staan. De zodoende steeds kleiner wordende groep is daarom met nog 2 begeleiders doorgereden naar het lunch adres. Uiteindelijk na alle verzekeringen, anwb, adac en politie te hebben gebeld, is besloten de motor te laten staan op een veilige plek op een dam aan de overkant van de weg. Want Jan’s BMW gaf geen enkel teken van leven meer en de gebelde hulpdiensten lieten het ook afweten. Dus Jan achterop bij Richard, wat voor beiden een hele ervaring was, want dat hadden ze nog nooit gedaan. Via de Autobahn A31 zijn ze daarna rechtstreeks naar huis gereden. De groep is na de lunch verder gegaan met nog ongeveer 4 á 5 rijders, want ook na de lunch kozen er weer een aantal mensen hun eigen weg naar huis omdat dat voor hen handiger was.
Er is weer genoeg gebeurd deze trip, maar uiteindelijk wel weer een mooi weekend, dat door eenieder zeer gewaardeerd werd.

Via deze link zijn een aantal foto’s te bekijken