Dag 1 – Vries naar Otterlo 🏍️

Om 08.15 uur vertrokken we vanuit Vries, vanaf de oprit van Mario en Diana. We werden uitgezwaaid met na heerlijk kopje koffie voor vertrek – een mooie start van onze motortrip!

 

 

 

 

 

 

 

We maakten een prachtige rit door Drenthe en Overijssel. Onderweg haakte Chris in Slagharen aan. Tijd voor koffie, met daarbij heerlijk vers aardbeiengebak. We hadden uitzicht op de Ijssel met heeel laag water.

 

 

 

 

 

Daarna vervolgden we onze route richting Zutphen, waar we genoten van een heerlijke lunch aan de IJssel. Vervolgens ging de rit verder door het mooie Overijssel, richting ons hotel: De Witte Hoes in Otterlo.

Bij aankomst stond er een heerlijke barbecue klaar. De bar was beschikbaar en voor ieder was er wel iets naar wens. De drankjes hielden we zelf bij door ze te noteren – lekker informeel en gezellig.

Het was een prachtige dag, met een geweldige motorrit, mooie wegen en schitterende landschappen. En natuurlijk was het ’s avonds nog lang gezellig!

Een mooie eerste dag zit erop. Op naar dag 2! 🏍️🍻

 

Dag 2 – Een warme dag vol drempels 🏍️☀️

Om 09.30 uur vertrokken we voor dag 2. Bij vertrek bleek de radio van AJ aanvankelijk geen verbinding te hebben. Gelukkig werd dit tijdens de koffiestop in Achterveld opgelost en konden we weer goed met elkaar communiceren.

Mario paste de route onderweg nog even aan – hij heeft blijkbaar altijd wel een extra rondje in de buurt achter de hand! 😉 Zo kregen we er nog een mooi stukje route bij.

Na een prachtige rit was het tijd voor de lunch. In Baarn streken we neer bij Pannenkoekenboerderij De Wildenburg. Het was behoorlijk dorstig weer, dus een drankje ging er goed in.

Daarna weer op de motor… en toen kwamen ze: drempels, drempels en nog meer drempels! 😅 En alsof dat nog niet genoeg was, was het ook nog eens ontzettend warm. Daarom besloten we het laatste deel van de route wat in te korten. Verstandig, want met deze temperaturen hoeft het allemaal niet zo lang.

Bij aankomst in het hotel wachtte de beloning: een heerlijk koud biertje! 🍺 Daarna even lekker onder de douche en vervolgens… pizza! 🍕

Natuurlijk kon een ijsje niet ontbreken. Na terugkomst nog gezellig een afzakkertje en zo werd ook dag 2 weer mooi afgesloten.

Nog één dag te gaan… op naar alweer de laatste dag! 🏍️🍻

Dag 3 – De laatste kilometers 🏍️

De laatste dag begon met een uitstekend ontbijt. Daarna stapten we weer op voor de laatste prachtige rit van deze motortrip.

Helaas hadden een paar deelnemers wat maagklachten, waarschijnlijk een souvenirtje van de pizza van de avond ervoor. 😅 Gelukkig mocht dat de pret niet te veel drukken en konden we genieten van de mooie route.

We reden ongeveer 158 kilometer naar Westerbork, waar we gezamenlijk genoten van de lunch. Daar kwam helaas ook het moment van afscheid. Na de lunch ging ieder weer zijn eigen weg.

We kunnen terugkijken op een prachtige motortrip, met mooie routes, gezellige avonden, veel gelach en vooral heel veel mooie herinneringen. De accommodatie was super en zeker voor herhaling vatbaar!

Mario en AJ, ontzettend bedankt voor de organisatie en het uitzetten van de mooie routes! 👏🏍️

Op naar de volgende! 🍻🏍️

Dag 1

Om 08.00 uur vertrokken we vanuit Hunsow. We verwelkomden de nieuwe meerdaagse gasten: Frans, Sjoerd, Tjasso en daarnaast nog tien vaste deelnemers van de MTC Flintnrieders. Olav zou een dag later aansluiten.

Na ongeveer 100 kilometer stopten we bij de eerste Bäckerei voor koffie met iets lekkers. Later op de dag volgde nog een stop bij een andere Bäckerei voor fantastische broodjes. Wat kunnen de Duitsers dat toch goed; zulke lekkere broodjes vind je niet snel ergens anders.

Met nog zo’n 95 kilometer te gaan maakten we een korte tussenstop om te tanken en een ijsje te eten. Rond 16.00 uur kwamen we aan bij Hotel Cordial.

Na een verfrissende douche genoten we van een heerlijke maaltijd. Op het menu stond maïskipfilet met een smakelijke saus, voorafgegaan door een kom bouillon en natuurlijk afgesloten met een lekker dessert.

Daarna bleef het nog lang gezellig. Een prachtige eerste dag van de reis, op naar dag 2!

Dag 2

Vandaag besloten we de route van dag 3 te rijden. De reden was eenvoudig: we wilden graag lunchen bij onze trouwe sponsor, Landgasthof Sauer in Eimelrod.

De route was prachtig, al bleek al snel dat niet iedereen hetzelfde op zijn Garmin zag. Dat zorgde af en toe voor wat verwarring, maar zoals altijd gold: de voorrijder kan natuurlijk niet verkeerd rijden…

Ons nieuwste lid, Frans, had nog niet alle informatie op de website gelezen. Eén van de belangrijke afspraken is: als de groep tankt en je besluit niet te tanken, moet je daarna nog minimaal 150 tot 200 kilometer kunnen rijden. Dat bleek een wijze les, want even later viel de Ducati van Frans stil: de tank was leeg.

 

Gelukkig schoot de toercommissie direct te hulp. De groep vervolgde de route, terwijl Walter samen met Frans op zoek ging naar een tankstation. Bij de Aral kocht Frans een jerrycan, die werd gevuld met benzine en achterop de motor meegenomen naar zijn Ducati. Daarna reden Walter en Frans in een stevig tempo naar Eimelrod, waar ze precies op tijd weer bij de rest van de groep aansloten voor de lunch.

Ook de rest van de dag bleef het af en toe een beetje zoeken. Door de verschillende Garmin-instellingen reden we een paar keer verkeerd, waardoor we uiteindelijk in kleine groepjes in Lennestadt aankwamen.

Na afloop genoten we met z’n allen van een heerlijk diner en een gezellige borrel. Het bleef nog lang gezellig, al werd het later op de avond behoorlijk fris. Hopelijk laat het weer zich morgen weer van zijn beste kant zien. Op naar dag 3!

Dag 3

Vandaag werden we getrakteerd op prachtig motorweer. Er stond een mooie route van 211 kilometer op het programma en om 09.30 uur vertrokken we. Helaas moest Ton vanwege rugklachten naar huis, waardoor we deze dag met 13 motoren op pad gingen.

Piet en Olav besloten deze keer niet met de groep mee te rijden, maar hun eigen route en tempo te kiezen. Wel hadden ze afgesproken om bij de koffie- en lunchstop weer aan te sluiten. Dat lukte, maar onderweg haalden ze de groep met een groot snelheidsverschil in. Daarvoor kregen ze van de voorzitter van de toercommissie een symbolische rode kaart. Zo’n inhaalactie is niet alleen tegen de groepsafspraken, maar kan ook gevaarlijke situaties opleveren. Verschillende deelnemers zagen hen niet of pas op het laatste moment aankomen en schrokken daar behoorlijk van.

Na de lunch hoorde Walter ineens een enorme herrie tijdens het rijden. Na een korte stop bleek de oorzaak gelukkig snel gevonden: hij had zijn gehoorapparaten nog in. Probleem opgelost, maar inmiddels was de groep al een eind vooruit.

Richard had netjes gewacht, waarna zij samen de achtervolging inzetten. Dat ging prima, totdat ze helaas een heel klein zijweggetje voorbijreden. Daardoor misten ze de route én de aansluiting met de groep. Uiteindelijk kwamen ze pas weer bij het hotel samen met de rest van de deelnemers.

Ondanks deze kleine avonturen was het een heerlijke dag met prachtige wegen, mooi weer en volop rijplezier. Op naar de volgende etappe!

Dag 4

Al vroeg was iedereen buiten. Onder een flauw zonnetje begon de dag met een stevig ontbijt, waarna het tijd was voor de terugreis. Er werd onderweg wel wat regen verwacht, maar dat kon de pret niet drukken. Iedereen had er weer zin in.

Vandaag zouden we onderweg afscheid nemen van Sjoerd en Anton. Anton wilde nog wat extra tijd doorbrengen met zijn lief voordat hij maandagochtend om 03.00 uur alweer aan het werk moest. Olav en Piet waren die ochtend al vroeg vertrokken en reden op eigen gelegenheid naar huis.

Na de start ging het echter al snel (weer) mis met de route. We moesten omdraaien en besloten meteen van kopman te wisselen. Op dat moment koos Richard ervoor om de reis zelfstandig voort te zetten. Dat was al zijn plan, omdat hij na de koffiestop zou afhaken voor een zakelijk bezoek in Twente.

Ondanks de kleine wijzigingen in de planning vervolgde de rest van de groep de terugreis in de vertrouwde sfeer. De laatste etappe was ingezet en langzaam maar zeker kwam het einde van weer een geslaagde meerdaagse motortocht in zicht.

Dag 1 – Vertrek 08:00: omleiding, zon en improvisatie

Om 08:00 uur vertrokken we voor de eerste dag van de rit. Helaas moest Peter zich op het laatste moment afmelden, waardoor we met een iets kleinere groep op pad gingen.

De eerste etappe van zo’n 100 km verliep soepel tot aan de Aral bij Reine, waar we even konden tanken en genieten van koffie. Daarna volgde nog eens 100 km, met een smakelijke lunch bij een Duitse Bäckerei — precies wat je nodig hebt onderweg.

Na opnieuw 100 km werd er weer gestopt voor tanken en een ijsje. De sfeer zat er goed in, ondanks de kilometers.

In de laatste 80 km werd het nog even spannend: op zo’n 30 km voor het hotel bleek bij een stuwmeer de brug verdwenen, waardoor we niet verder konden. Gelukkig bood Richard direct aan om voorop te rijden met Google Maps. Pogingen om hem meteen in te lijven bij de toercommissie zijn tot op heden nog niet gelukt, maar de hoop blijft bestaan.

Uiteindelijk werd het hotel alsnog bereikt — met wat omwegen, maar vooral met veel gezelligheid en een mooi verhaal erbij.

Dag 2 – Richting het noorden: vrijheid, bakkerijen en buffetverrassingen

Vijf motorrijders besloten vandaag hun eigen weg te gaan. Helemaal prima — vrijheid blijheid is precies hoe deze groep bedoeld is. De rest vertrok onder aanvoering van Mario richting het noorden.

Het weer was redelijk goed, en al na 50 km kwamen we “toevallig” een Duitse Bäckerei tegen. Hoeveel geluk kun je hebben? Er was vooraf niets gepland, maar koffie met iets lekkers kwam precies op het juiste moment.

Na nog eens 65 km opnieuw raak: weer een Bäckerei, dit keer perfect voor de lunch. Zo wordt een dag en de maag vanzelf goed gevuld.

Rond 15:30 waren we terug in het hotel, waar direct de sauna werd besproken en door enkelen ook enthousiast gebruikt — samen met Nico en Marcel S werden er meerdere rondjes gedaan.

Daarna was het tijd voor de borrel, met de nodige “borrelpraat”. Klassiek voorbeeld:
“Zie je Marcel S, dan komt er een motor met Marcel erop. Zie je Henk, dan moet je goed kijken… o ja, er zit inderdaad een motor onder hem — zo eentje met make-up spiegeltjes.”

Om 19:00 schoof iedereen aan voor een verrassend uitgebreid buffet. Zo uitgebreid dat je eigenlijk niet wist waar je moest beginnen — pure verwennerij en nog lang onderwerp van gesprek.
Een dag met vrijheid, humor, sauna en vooral heel veel goed eten.

Dag 3 – Regen, sleutelen en een ongekend buffet

Dag drie stond vooral in het teken van regen. De groep die niet met de begeleiding meer reed, had er de hele dag stevig weer bij en was dan ook al vroeg terug in het hotel.

De begeleide groep reed de route oostwaarts en had iets meer geluk: wel buien, maar steeds weer droge stukken ertussen. Al met al viel het mee, al waren er ook wat afsluitingen en een klein stukje off-road dat de route wat avontuurlijker maakte.

Voor de lunch dit keer geen Bäckerei, maar een stop bij de Hexentanzplatz — een bijzondere plek met een mooie sfeer.

Bij terugkomst in het hotel werd er meteen druk gesleuteld aan Marcel’s Kawasaki, die duidelijk niet zo goed tegen vocht kon. Met wat klopwerk en een föhn werd de motor uiteindelijk in de avond weer tot leven gewekt — teamwork op z’n best.

’s Avonds stond er een barbecue op het programma, maar eigenlijk werd het opnieuw een feest van het uitgebreide buffet. Ongelooflijk wat er allemaal op tafel stond: het leek wel alsof het niet op kon. Echt een hotel om niet snel te vergeten.

Een dag met regen, techniek, humor en vooral heel veel goed eten en gezelligheid.

Dag 4 – Naar het zuiden: bochten, museum en afscheid

Vandaag namen we afscheid van Wil en Henk, die besloten om eerder huiswaarts te keren. Zoals elke dag vertrokken we om 09:00 uur, dit keer voor een zuidelijke rondrit van zo’n 155 km.

Het werd voor velen de mooiste rit van de drie: heerlijke bochtige wegen, afwisselende landschappen en prachtig stuurwerk. Echt genieten.

De koffiestop was bijzonder: in een museum mochten we plaatsnemen in een oud treinrijtuig, waar we genoten van een heerlijke kop koffie in een unieke setting.

Rond het middaguur vonden we een fijne plek voor een “Strammer Max” — precies goed na een paar mooie uren op de motor.

Daarna reden we voldaan terug naar het hotel, met opnieuw een dag vol mooie herinneringen, goed gezelschap en prachtige wegen in de benen.

Dag 5 – Terug naar Borger: genieten tot de laatste kilometer

Om 09:00 uur vertrok de hele groep voor de laatste etappe richting Borger. De route van dag 5 was ongeveer 50 km korter dan dag 1, maar zeker niet minder mooi: volledig binnendoor, zonder snelweg, en met volop afwisseling. Het tempo lag goed en de sfeer zat er tot het einde in.

Na zo’n 105 km maakten we een stop bij een Bäckerei, waar we ons tegoed deden aan een lekker taartje met koffie. Daarna volgde nog ruim 100 km tot Bad Essen, waar we letterlijk konden gaan “Essen”: een vooraf gereserveerde lunch stond klaar, zodat we direct konden aanschuiven.

Er resteerde nog zo’n 150 km. Halverwege hielden we nog een gezamenlijke stop voor een ijsje — een laatste traditie die niet mocht ontbreken.

Rond 17:00 uur arriveerden we in Borger. Daar namen we afscheid van elkaar en ging iedereen weer zijn eigen weg naar huis.

Een prachtige reis kwam hiermee ten einde: mooie routes, een uitstekend hotel, geweldige buffetten en vooral veel gezelligheid. Wat wil je nog meer? Op naar de volgende keer!

Er waren deze reis nauwelijks fotos gedeeld daarom in dit verslag verder geen Pics

Op 11 januari 2026 werd de Algemene Leden Vergadering (ALV) gehouden in Cafe Restaurant Alinghoek te Drouwen, de secretaris zal hier weer een mooi verslag van maken.

Aansluitend werd een pubquizz gespeeld welke door Thijs op overtuigende wijze werd gewonnen, hij ontving daarvoor van de voorzitter een prijs.

Tijdens de ALV werden de toercommissie leden door de voorzitter in het zonnetje gezet, dank zij hen zijn in 2025 weer veel mooie toertochten gemaakt en begeleid (zie verslagen op deze website) en is er voor 2026 weer een mooi programma gemaakt.  Heel veel dank daarvoor !

Er werd afscheid werd genomen van Jaap als zeer gewaardeerd TC lid toercommissie, Jaap ontzettend bedankt voor al jouw inzet.

De winnaar van de wisseltoerbokaal werd gehuldigd en aangezien Albert Jan voor de 3rde keer binnen 5 jaar de bokaal won mag hij hem behouden, Gefeliciteerd !  een bijzondere prestatie.

Om 18:00 uur werd het buffet geopend en lieten we ons alle lekkerijen weer smaken, chapeau voor Alinghoek het was weer super !

Er werd nog lang nagepraat over 2025 en het programma voor 2026 op naar een mooi motorsezoen